Επιδεκτικότητα στην υποβολή
Στα αγγλικά: Suggestibility
Η τάση να υιοθετούμε ιδέες που μας υποβάλλουν οι άλλοι, όπως τους υπαινιγμούς που κρύβονται στις καθοδηγητικές ερωτήσεις, και μετά να τις θυμόμαστε σαν μέρος όσων συνέβησαν πραγματικά. Τα μικρά παιδιά είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε αυτό.
Στην καθημερινότητα
Ο γιατρός σε ρωτά: «Ο πόνος χειροτερεύει μετά το φαγητό, έτσι δεν είναι;» και αρχίζεις να θυμάσαι ότι όντως χειροτερεύει, ενώ ποτέ πριν δεν το είχες προσέξει.
Ο προϊστάμενος σε ρωτά: «Η πελάτισσα ακουγόταν αρκετά θυμωμένη στο τηλέφωνο, δεν σου φάνηκε;» και από τότε τη θυμάσαι εχθρική, ενώ εκείνη τη στιγμή σου είχε φανεί ήρεμη.
Γιατί το κάνει το μυαλό σου
Η μνήμη ξαναχτίζεται κάθε φορά που ανακαλούμε κάτι, κι έτσι μπορούμε να ενημερώνουμε όσα ξέρουμε με νέες πληροφορίες. Όταν επιστρέφουμε σε μια ανάμνηση, τη δυναμώνουμε κιόλας, οπότε ό,τι ξαναθυμόμαστε συχνά μας έρχεται πιο εύκολα απ’ όλα στο μυαλό. Έτσι οι γνώσεις μας μένουν επίκαιρες, χωρίς να χρειάζεται να κρατάμε κάθε εκδοχή κάθε γεγονότος.
Η οικογένεια σε 30 δευτερόλεπτα: Ξαναγραμμένες μνήμες
Πώς να την εντοπίσεις
Πρόσεχε ερωτήσεις που περιέχουν ήδη την απάντηση, όπως «δεν ήταν...» ή «δεν είπε...».
Πώς να την αντιμετωπίσεις
Όταν κάποιος σου κάνει καθοδηγητική ερώτηση, ξαναδιατύπωσέ τη ουδέτερα μέσα σου, για παράδειγμα «πώς ακουγόταν;», πριν απαντήσεις.
Στην ίδια οικογένεια: Ξαναγραμμένες μνήμες
- Λανθασμένη απόδοση μνήμης
- Σύγχυση πηγής
- Κρυπτομνησία
- Ψευδής ανάμνηση
- Επιδεκτικότητα στην υποβολή
- Φαινόμενο κατανεμημένης μάθησης