Υπόθεση αμυντικής απόδοσης

Στα αγγλικά: Defensive attribution hypothesis

Η τάση να μοιράζουμε ευθύνες έτσι ώστε να μη χρειαστεί να σκεφτούμε ότι θα μπορούσαμε κι εμείς να πάθουμε, ή να προκαλέσουμε, το ίδιο κακό. Ρίχνουμε περισσότερη ευθύνη στον υπαίτιο όσο πιο σοβαρές είναι οι συνέπειες, και λιγότερη στο θύμα όταν μας μοιάζει.

Δες τη θέση στον χάρτη

Στην καθημερινότητα

Όταν ένα σπίτι καίγεται από ένα ξεχασμένο κερί, όποιος ανάβει συχνά κεριά το λέει ατυχία, ενώ όποιος δεν ανάβει ποτέ λέει ότι ο ιδιοκτήτης ήταν απρόσεκτος.

Όταν μια μικρή φωτιά στην κουζίνα του γείτονα σβήνει γρήγορα, το λες ατύχημα, αλλά όταν το ίδιο ακριβώς λάθος κάνει στάχτη μια ολόκληρη πολυκατοικία, επιμένεις ότι όποιος το έκανε ήταν σίγουρα ανεύθυνος.

Γιατί το κάνει το μυαλό σου

Για να κάνουμε οτιδήποτε, χρειάζεται να πιστεύουμε ότι οι επιλογές μας μετράνε και ότι μπορούμε να τις κάνουμε πράξη. Λίγη παραπάνω αυτοπεποίθηση μας βάζει σε κίνηση, μας βοηθά να συνεχίσουμε μετά από μια αποτυχία και προστατεύει την αυτοεκτίμησή μας και τη θέση μας μέσα σε μια ομάδα.

Η οικογένεια σε 30 δευτερόλεπτα: Σιγουριά για να δράσουμε

Πώς να την εντοπίσεις

Πρόσεξε πότε ρίχνεις περισσότερη ευθύνη επειδή το αποτέλεσμα ήταν χειρότερο, ενώ οι πράξεις ήταν οι ίδιες.

Πώς να την αντιμετωπίσεις

Κρίνε μια επιλογή με βάση όσα ήξερε ο άνθρωπος εκείνη τη στιγμή, και σημείωσε χωριστά πόσο άσχημο βγήκε το αποτέλεσμα.

Στην ίδια οικογένεια: Σιγουριά για να δράσουμε

ΠηγέςShaver (1970)Wikipedia