Νόμος της ασημαντότητας
Λέγεται και Νόμος της ασημαντότητας του Parkinson
Στα αγγλικά: Law of Triviality
Δεν είναι μεροληψία
Ο C. Northcote Parkinson παρατήρησε ότι οι ομάδες αφιερώνουν υπερβολικό χρόνο στα ασήμαντα και πολύ λίγο στα μεγάλα και σύνθετα ζητήματα, κι έτσι όσο ακριβότερο είναι ένα θέμα, τόσο λιγότερο χρόνο μπορεί να του δίνουν. Λέγεται και φαινόμενο του ποδηλατοστασίου.
Ο Parkinson το διατύπωσε ως σάτιρα και η ιδέα σπάνια έχει ελεγχθεί άμεσα, αν και κάποιες έρευνες για τη λήψη αποφάσεων βρίσκουν κάτι παρόμοιο.
Στην καθημερινότητα
Ένα δημοτικό συμβούλιο περνά το μεγαλύτερο μέρος μιας συνεδρίασης συζητώντας τη διατύπωση μιας πλακέτας σε ένα παγκάκι του πάρκου και ψηφίζει τον ετήσιο προϋπολογισμό σχεδόν χωρίς συζήτηση.
Στη σύσκεψη για τον προϋπολογισμό του τμήματός σου, ένα συμβόλαιο λογισμικού πολλών εκατομμυρίων ευρώ περνά σχεδόν χωρίς ερωτήσεις, ενώ τα 200 ευρώ για σνακ της ομάδας ανάβουν καβγά σαράντα λεπτών.
Γιατί το κάνει το μυαλό σου
Τις απλές, ξεκάθαρες επιλογές τις καταλαβαίνουμε πιο γρήγορα και τις κάνουμε πράξη πιο εύκολα, και όταν ο χρόνος πιέζει, αυτή η ταχύτητα μετράει. Οι γνωστές πιθανότητες και οι πλήρεις πληροφορίες μάς φαίνονται πιο ασφαλείς, γιατί μας επιτρέπουν να προβλέψουμε τι θα γίνει. Όταν προτιμάμε το ξεκάθαρο, συχνά γλιτώνουμε κόπο που θα χανόταν σε γρίφους χωρίς λύση.
Η οικογένεια σε 30 δευτερόλεπτα: Απλό και πλήρες
Τι να προσέχεις
Σύγκρινε πόσο κρατά μια συζήτηση με το πόσα χρήματα ή πόσος κίνδυνος διακυβεύονται πραγματικά.
Τι μπορείς να κάνεις
Βάλε πρώτο στην ημερήσια διάταξη το πιο ακριβό θέμα, όσο όλοι είναι ακόμη ξεκούραστοι και συγκεντρωμένοι.
Στην ίδια οικογένεια: Απλό και πλήρες
ΠηγήWikipedia