Πλάνη του βυθισμένου κόστους
Στα αγγλικά: Sunk cost fallacy
Η τάση να συνεχίζουμε κάτι λόγω του χρόνου, των χρημάτων ή του κόπου που έχουμε ήδη ξοδέψει, ακόμη κι όταν η συνέχεια κοστίζει περισσότερο από όσα αποδίδει. Ό,τι ξοδεύτηκε δεν γυρίζει πίσω, οπότε δεν θα έπρεπε να καθορίζει τις επόμενες επιλογές μας.
Στην καθημερινότητα
Κάθεσαι ως το τέλος σε μια βαρετή και ακριβή συναυλία, επειδή τα εισιτήρια κόστισαν τόσο πολύ.
Είσαι στη μέση ενός μυθιστορήματος 600 σελίδων που δεν σου αρέσει από το δεύτερο κεφάλαιο, και πιέζεις τον εαυτό σου να το τελειώσεις επειδή έχεις ήδη αφιερώσει τόσα βράδια σε αυτό.
Γιατί το κάνει το μυαλό σου
Συνήθως είναι καλή στρατηγική να τελειώνουμε ό,τι ξεκινάμε, αφού ένας εγκέφαλος που τα παρατούσε σε κάθε εμπόδιο δεν θα ολοκλήρωνε ποτέ τίποτα. Όταν εκτιμάμε ό,τι ήδη έχουμε, ό,τι φτιάξαμε και ό,τι κοπιάσαμε για να αποκτήσουμε, μένουμε αφοσιωμένοι και προστατεύουμε τους πόρους μας. Μια απώλεια μπορεί να πονά περισσότερο απ' όσο μας ωφελεί ένα ίσο κέρδος, οπότε συχνά είναι λογικό να προσέχουμε τις απώλειες.
Πώς να την εντοπίσεις
Αναρωτήσου αν θα το ξεκινούσες σήμερα, με όσα ξέρεις τώρα.
Πώς να την αντιμετωπίσεις
Αποφάσισε μόνο με βάση τα μελλοντικά κόστη και οφέλη, και θεώρησε ό,τι έχεις ήδη ξοδέψει χαμένο έτσι κι αλλιώς.